Ece Y.: Almanca Yolculuğu

Her şey küçük bir utançla başladı. Yıllardır yazın gidip geldiği o evde, torunlarıyla Almanca tek kelime edemeden oturuyordu. Aradaki dil, aradaki mesafeydi.

Bir akşam, ertelemeyi bırakıp 1 Ayda 1 Dil programına yazıldı. Bu sefer gramer kitabı değil, konuşma vardı karşısında.

“Otuz gün önce imkânsız sandığım cümle, bugün ağzımdan döküldü.”

Günde kırk beş dakika. Bir gün selamlaşma, ertesi gün sipariş, sonraki gün küçük bir tartışma. Küçük adımlar birbirine eklendi ve otuzuncu güne bir merdiven çıktı.

Bu kez telefonda susmadı. Ailesiyle Almanca konuştu; kelimeler geldikçe, aradaki o eski mesafe de eridi.

Bugün Ece, o ilk günkü sessiz hâlini zor hatırlıyor. Çünkü artık dil onun için bir engel değil, bir araç. Aldığı asıl şey bir kurs değildi; kendi ayakları üzerinde durabilme cesaretiydi.

Bu, öğrenci profillerinden esinlenen temsilî bir öğrenci yolculuğudur; gerçek kişilerle birebir örtüşmeyebilir. Öğrenme ve gelişim kişinin düzenli emeğine bağlıdır; kesin sonuç garantisi verilmez.