Efe Ç.: Rusça Yolculuğu

Efe yıllardır aynı duvara toslardı. Antalya’nın kalabalık günlerinde misafirler soru sorar, Efe gülümseyip geçiştirirdi. Turizm işindeydi ama Rusça onu hep yarı yolda bırakıyordu.

O gece küçük bir söz verdi kendine: otuz gün, her gün, tek bir adım. Ve 1 Ayda 1 Dil ile başladı.

“İlk kez, dilim yüzünden değil, kendi cesaretimle konuştum.”

İlk hafta sadece konuştu — hatalarıyla, aksanıyla, kızararak. İkinci hafta günlük hayatın cümleleri geldi. Üçüncü hafta düşünmeden yanıt vermeye başladı. Dördüncü hafta, Rusça artık bir sınav değil, bir alışkanlıktı.

Bir gün bir misafir yolunu sordu. Efe durmadan, gülümseyerek, Rusça tarif etti. Misafir teşekkür etti; ama asıl teşekkürü Efe kendine etti.

Şimdi geriye dönüp baktığında görüyor: ona verilen balık değil, balık tutmanın yoluydu. Gerisini o kendisi getirdi.

Bu, öğrenci profillerinden esinlenen temsilî bir öğrenci yolculuğudur; gerçek kişilerle birebir örtüşmeyebilir. Öğrenme ve gelişim kişinin düzenli emeğine bağlıdır; kesin sonuç garantisi verilmez.