Hüseyin K.: Almanca Yolculuğu

O gün Hüseyin artık yeter demişti. İşinde Almanca her gün karşısına çıkıyordu. Yazışmaları bir şekilde götürüyor, iş konuşmaya gelince nefesi daralıyordu.

Bir akşam, ertelemeyi bırakıp 1 Ayda 1 Dil programına yazıldı. Bu sefer gramer kitabı değil, konuşma vardı karşısında.

“Otuz gün önce imkânsız sandığım cümle, bugün ağzımdan döküldü.”

Günde kırk beş dakika. Bir gün selamlaşma, ertesi gün sipariş, sonraki gün küçük bir tartışma. Küçük adımlar birbirine eklendi ve otuzuncu güne bir merdiven çıktı.

Otuzuncu gün, toplantıda söz aldı. Kafasında değil, sesli. Cümleler döküldü ve kimse duraksamadı. Bir fabrika çalışanı olarak ilk kez, işini diliyle de temsil etmişti.

Bugün Hüseyin, o ilk günkü sessiz hâlini zor hatırlıyor. Çünkü artık dil onun için bir engel değil, bir araç. Aldığı asıl şey bir kurs değildi; kendi ayakları üzerinde durabilme cesaretiydi.

Bu, öğrenci profillerinden esinlenen temsilî bir öğrenci yolculuğudur; gerçek kişilerle birebir örtüşmeyebilir. Öğrenme ve gelişim kişinin düzenli emeğine bağlıdır; kesin sonuç garantisi verilmez.