Osman A.: Arapça Yolculuğu

Osman yıllardır aynı duvara toslardı. Yurt dışı bağlantıları Arapça üzerinden dönüyordu. Her görüşmede bir tercümana, her tercümanda bir gecikmeye mahkûmdu.

Bir akşam, ertelemeyi bırakıp 1 Ayda 1 Dil programına yazıldı. Bu sefer gramer kitabı değil, konuşma vardı karşısında.

“Otuz gün önce imkânsız sandığım cümle, bugün ağzımdan döküldü.”

Günde kırk beş dakika. Bir gün selamlaşma, ertesi gün sipariş, sonraki gün küçük bir tartışma. Küçük adımlar birbirine eklendi ve otuzuncu güne bir merdiven çıktı.

O anlaşmayı kendi diliyle kapattı. Bir esnaf olarak kazandığı sadece iş değildi; masadaki eşitlikti.

Bugün Osman, o ilk günkü sessiz hâlini zor hatırlıyor. Çünkü artık dil onun için bir engel değil, bir araç. Aldığı asıl şey bir kurs değildi; kendi ayakları üzerinde durabilme cesaretiydi.

Bu, öğrenci profillerinden esinlenen temsilî bir öğrenci yolculuğudur; gerçek kişilerle birebir örtüşmeyebilir. Öğrenme ve gelişim kişinin düzenli emeğine bağlıdır; kesin sonuç garantisi verilmez.